سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
187
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
صيغه ايجاب در وكالت عبارتست از الفاظ : وكلتك ( تو را وكيل نمودم ) يا استنبتك ( تو را نائب قرار دادم ) . يا آنكه وكيل از موكل بخواهد تحت صيغه ايجاب ويرا وكيل كند از اينرو موكل صيغه ايجاب را بخواند . يا آنكه صاحب متاع يا پول ديگرى را امر كند كه متاعش را فروخته يا با پول او متاعى برايش بخرد . شارح ( ره ) در ذيل [ و كلتك ] و [ استنبتك ] مىفرماين : يا آنچه به اين دو لفظ شباهت دارد موكل بگويد و آن هرلفظى است كه دلالت بر استنابت در تصرف داشته اگرچه بر طريق و روش الفاظ معتبره در عقود نباشد . سپس در ذيل [ استنابت و الايجاب ] مىفرماين : مقصود از استيجاب اين است كه شخص طالب وكالت به ديگرى بگويد : و كلنى فى كذا ( يعنى من را در امر كذائى وكيل خودت قرار بده ) و سپس شخص مطلوب منه بگويد : و كلتك ( تو را وكيل خود - نمودم ) . و پس از آن در ذيل [ امر به بيع و شراء ] مىفرماين : چنانچه بر اين امر كلام حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به عروه بارقى كه فرمود : اشتر لنا شاة ( يعنى براى ما گوسفندى بخر ) دلالت دارد . قوله : و ايجابها : يعنى ايجاب وكالت . قوله : او ما شاكله : ضمير مفولى در [ شاكله ] به كل واحد من [ وكلتك ] و [ استنبتك ] راجع بوده و معناى اين كلمه شباهت